Gaat men met een protocol eerder switchen van gecontroleerde naar geassisteerde beademing bij volwassen patiënten die nu langer dan 48 uur kunstmatig beademd worden, zodat kunstmatige beademing gemiddeld een kortere duur heeft

Kennisvraag

Kunstmatige beademing is levensreddend bij acuut longfalen, bijvoorbeeld door een longontsteking, sepsis of trauma. Maar beademing heeft op de korte en langere termijn ook nadelen, zoals het ontwikkelen van (adem)-spierzwakte, het snel achteruitgaan van je conditie, angststoornissen (PTSS) en delier (ernstige verwardheid). Het is dus zaak de duur van de beademing zo kort mogelijk te houden. Ook om minder intensive care bedden nodig te hebben.

Achtergrond

Switchen van gecontroleerde naar geassisteerde beademing (de switch) is de eerste kritische stap bij het loskomen van kunstmatige beademing. Over op welk moment deze stap wordt gezet bestaan geen eenduidige criteria, ook niet in Nederland. Een te vroege switch kan leiden tot extra longschade en ademspierschade. Argumenten vóór een snelle switch zijn de mogelijkheid tot sneller opknappen, minder ademspierzwakte en een betere kwaliteit van leven. Hierdoor zijn ook de zorgkosten op de langere termijn lager. 

Wij verwachten dat een vroegere switch de duur van de beademing bekort en daarmee ook de opname op de intensive care. We gaan dit onderzoeken bij volwassen patiënten die tenminste 48 uur beademd worden en dus een verhoogd risico lopen op ‘switch falen’. 

Jaarlijks worden in Nederland meer dan 12.000 patiënten langer dan 24 uur beademd, van wie meer dan 8.000 patiënten langer dan 48 uur. Gemiddeld liggen zij 6 en 8 dagen op de IC. Eerdere studies suggereren dat met een strategie van vroege switch naar geassisteerde beademing, de beademing 4 dagen korter zou kunnen en het verblijf op de IC 7 dagen korter. Maar ook een kleinere winst in beademingsduur is al belangrijk voor patiënt en maatschappij.