Kritieke ischemie

Kritieke ischemie is een groot probleem binnen de Nederlandse gezondheidszorg: jaarlijks komen er 7.000 nieuwe patiënten bij, en dit aantal neemt ieder jaar toe. Bij deze patiënten is de 

doorbloeding van de benen zo slecht dat zij hevige pijn hebben. Ook ontstaan er wonden waardoor er zonder behandeling uiteindelijk amputatie nodig is. Veel patiënten zijn oud, kwetsbaar en hebben andere medische problemen waardoor hun kwaliteit van leven beperkt is.

Gewoonlijk wordt kritieke ischemie behandeld met een operatie. Maar vaak geeft een operatie complicaties en helpt het maar voor een deel. Wat voor patiënten belangrijk is zoals langer leven, behoud van zelfstandigheid en minder pijn, wordt niet altijd bereikt. Om deze reden kiest men soms voor zorg gericht op pijnbestrijding, wondzorg en behandeling van infectie. De afgelopen jaren is duidelijk geworden dat deze zorg voor bepaalde patiënten een vergelijkbaar resultaat geeft. En als deze zorg niet succesvol is omdat pijn, infectie en wonden na 6 weken onvoldoende zijn verbeterd, dan kan men alsnog kiezen voor een operatie.

Momenteel bestaat er een grote variatie in de manier waarop patiënten worden behandeld. Behandelingen kunnnen tegengestelde effecten hebben. Zo vermindert bijvoorbeeld amputatie van het been wel de pijn, maar leidt ook tot verlies van zelfstandigheid. Patiënten voelen zich onzeker over de keuzes die zij hebben doordat de gevolgen onvoldoende duidelijk zijn. Daarom is het belangrijk om per patiënt diens behandeldoelen duidelijk te hebben en informatie te kunnen geven over het effect van enerzijds operatie (revascularisatie) en anderzijds zorg gericht op pijnbestrijding, wondzorg en behandeling van infectie.  

Met dit onderzoek wordt gekeken of deze behandelstrategie leidt tot het behalen van de behandeldoelen die voor patiënten relevant zijn en of deze daarom in de Nederlandse richtlijn moet worden aanbevolen.