Bied een hiv-test aan bij een nieuwe diagnose cervixcarcinoom.

• Late hiv-diagnose is geassocieerd met meer morbiditeit, meer mortaliteit, meer transmissie en hogere zorgkosten. Tevens kan het niet diagnosticeren van een onderliggende
hiv-infectie gevolgen hebben voor de behandeling van de hiv-indicatoraandoening. Cervixcarcinoom en hooggradige dysplasie is een hiv-indicatoraandoening.
• Het eerder diagnosticeren van een onderliggende hiv-infectie heeft gunstige gevolgen voor het individu en de algehele populatie. Door met medicatie te starten, wordt verdere schade aan het immuunsysteem voorkomen, waardoor de hiv-gerelateerde mortaliteit en morbiditeit en daarmee ziekenhuisopnames voor een belangrijk deel voorkomen kunnen worden. 
• Daarnaast leidt diagnose en behandeling van een hiv-infectie tot preventie van hiv-transmissie.
• Het diagnosticeren van een onderliggende hiv-infectie en het starten met hiv-medicatie heeft ook invloed op de prognose van het cervixcarcinoom. 
• Het aanbieden van een hiv-test middels opt-out is een kleine investering voor een redelijk aangetoonde gezondheidswinst.
• Surveillance of monitoring van landelijke hiv-cijfers onder patiënten met cervixcarcinoom na implementatie van deze aanbeveling kan bijdragen aan de bewijskracht.
• Waarden en voorkeuren van patiënten: De belangrijkste doelen van de interventie voor de patiënt zijn het voorkomen van nadelige gevolgen van een onbehandelde hiv-infectie, in het bijzonder in de context van een behandeling van het cervixcarcinoom. Uit studies onder mensen met hiv in Nederland is bekend dat het bespreken van hiv-diagnostiek zelden tot nooit als belastend wordt ervaren door de patiënt. [Raben, 2015] Eventuele belasting voor de patiënt betreft het uitvoeren van een venapunctie ten behoeve van de hiv-test, maar dit kan worden meegenomen met het overige diagnostische onderzoek wat door middel van venapunctie wordt uitgevoerd ten tijde van het diagnostisch traject bij cervixcarcinoom.